martes, 1 de diciembre de 2009

PRIMERAS PALABRAS

Tengo que decir que aunque hace tiempo que dices Aita y Ama, pero sobretodo aita, es ahora con tu añito que muestras un verdadero interés por hablar.Galletita es una de tus referidas ya que después llega el premio, agua también hace tiempo que la dices aunque no siempre es por sed, lo haces solamente para jugar.
Seguramente en Enero ya te apuntemos al comedor de la Ikastola por que como ya parece que no te comes la comida de amatxu si no la de otros compañeros pues nada, al comedor.
Hace casi un mes que no te pones malita y eso es un logro después de la última racha que sufrimos.En la revisión del año todo ha ido bastante bien y poco a poco ya vas ir comiendo como un adulto.
Tu cumpleaños fue un día muy especial para todos y tu estabas especialmente contenta de tener todos juntos estabas superfeliz... pero todavía te queda lo mejor LAS NAVIPEICHHH



jueves, 29 de octubre de 2009

CADA VEZ MÁS CERCA

La fecha que todos pensábamos que estaba tan lejos empieza a acercarse peligrosamente, vas a cumplir un añito!!!! que fuerte!! se me ha hecho largo y corto a la vez, duro y tierno, apasionante tenerte, hemos tenido miedo, risa, llanto y mucha emoción, eso sobretodo.
Ya comes casi de todo, ayer te dimos sopa y la querías comer con los dedos, fideo a fideo... que risa!
Estamos planeando una fiesta de cumpleaños superguay con toda la familia, lo vamos a pasar muy bien todos juntos, yo estaré de vacaciones y me dará tiempo a preparar más los detalles de última hora. En cualquier caso será tu primera fiesta, no te preocupes que tu aitatxu sacará las fotos y eso te ayudará a recordar en el futuro cómo éramos cuando tú eras tan txikia.
Eres la alegría de todos, ahora nos comunicamos con mi aita a tarvés del ordenador con skype y tu te quedas mirando la pantalla sabiendo que va a aparecer, para ti es supernormal... y para el es la vida el verte en tu salsa.
Ya andas (11 meses) unos pasitos sola para llegar donde aita o donde ama según donde estemos pero como caerte no te va prefieres asegurarte bien antes de ir andando solita.
besos


miércoles, 7 de octubre de 2009

IKASTOLA ETA BERE ARAZOAK


Ikastolan nahiko pozik gelditzen zara baina pasa den astean gaizorik batu nizun haurreskolatik eta sukar asko eduki zenuen bi egun jarraian, beraz medikuak antibiotitikoa eman zigun, bitartean ere birus bat hartu zenuen eta toperaino igo zen termometroa (41ºc ) ieeepaleradio!
Baina egia esan itzura ona daukazu nahiz eta horrelako gizotasunak eduki.
Niretzat bizitza egia esan orain aldatzen hasi zait, lanean oso txarto pasatu dut baina egoera ez zen txarra, gertatzen zitzaidana zen zurekin egon nahi nuela baina ezin, edo behintzat hori pentsatu dut dela.
Asko maite zaitut eta gehien importatzen zaidana orain zu eta zure bizitza dira, beraz gainontzeko guztia beste begiekin ikustera ikasten hari naiz, dena den denbora behar dut.
eguneko momenturik hoberena esnatzen zarenean izaten da, hor beti dago amatxu zurekin pozarren esnatu zaitezen.

martes, 1 de septiembre de 2009

CONTROLES MEDICOS RUTINARIOS

Hoy hemos ido a uno de esos controles médicos rutinarios que te corresponden por edad, por ejemplo el de hoy era de 9 meses. Como podíamos anticipar todo estaba muy bien porque estás guapisima y estas muy espabilada para la edad.Lo que me ha dicho es que puedes empezar a comer pescado y yema de huevo asi como galletas y demás porque lo del gluten lo tienes superado, es decir que no te da alergia.
De todas formas la enfermera que nos ha tocado en el ambulatorio no nos hace mucha gracía, cuando he salido me he encontrado con otra madre que conocía de Galdakao y está con otra en fermera en el mismo ambulatorio y le manda otras pautas a la hora de la comida, pero bueno, por tu aspecto no parece que vayamos mal del todo.
Luego hemos estado por la calle y te has dormido.
Eres una princesita

lunes, 17 de agosto de 2009

PRIMERAS VACACIONES

Después de tanto tiempo y de las mil y una veces que he pensado en venir al ordenador a rellenar con alguna cosa que has hecho o o algo que nos ha pasado juntos y no he vvenido por falta de tiempo o sequedad creativa , pues despues de tanto tiempo ya estoy aqui. Como comprenderás han pasado un montón de cosas guapas que tu Aita y yo guardamos en el recuerdo o en una foto o video, está guapísima y no podemos a veces ir contigo por la calle porque nos para la gente (literal).
En fin te cuento que las primeras vacaciones de verano con tus padres están siendo muy buenas para ti y para nosotros, hemos ido a Alicante, a San Juan, ya hemos vuelto y estamos en casa, yo estoy ya trabajando desde hoy, tu aita está contigo aun de vacaciones.
El día de partida (31/07) era importante para nosotros como padres ya que era el primer viaje largo que hacíamos contigo, teníamos todo bastante bien atado y pensado, pero contra todo pronóstico te pusiste malita con diarrea y decidimos no partir, retrasar el viaje una noche más y ver si te ponías mejor.
Así nos fuimos a la cama, pero bueno a las seis de la mañana te despertaste y estabas mejor asi que cambio de planes... nos fuimos a urgencias y de ahí con las indicaciones de la pediatra nos pusimos en marcha. Al principio estabamos seguros de lo que hacíamos pero en la primera parada tuviste diarrea otra vez y nos asustamos un poco, en ese momento no teníamos ya escapatoria, teníamos que seguir adelante... te dábamos agua, luego la comida a tus horas aunque comías poco y eso también nos preocupaba... es decir que tu bastante suelta pero nosotros con el culo prieto, llegamos a San Juan en aparentes buenas condiciones físicas que en ese momento era lo que más le importaba a JMB que nos estaba esperando allí como agua de Mayo ( May water). Una aventura importante, no necesitamos buscar emociones fuertes en ningún otro sitio, piensa que hay gente que paga por sentir la adrenalina. En esta casa es gratis.
Sin más, te recuperaste de tus cositas y todo volvió a la normalidad. Estos días han sido tus primeros días de playa, de baños en el mar y de arena... Y TE GUSTAN MOGOLLÓN LAS TRES COSAS, al menos de momento.
Nos emocionamos mucho cuando llego amama y te cogió de los brazitos y empezaste a dar tus primeros pasos.
Hoy os habeis ido a Castañares a llenar aquello de alegría y sonrisas y yo os he echado mucho de menos, por eso quiero decirte a todas horas que te quiero y que pienso en ti a cada momento. Un beso. Tu Madre

miércoles, 17 de junio de 2009

COSAS PEQUEÑAS

hoy te hablaré de las cosas pequeñas que ahora te vemos hacer y luego se olvidarán. Por empezar por algún sitio te cuento que con 5 meses ya nos hacías txalitos y con seis siete nos hacías agur con la mano, aunque no sabes lo que quiere decir. Como siempre que haces txalitos te reimos la gracias, eres capaz de estar llorando y haciendo txalitos a la vez para que te hagamos caso.
Tu día a día es muy tranquilo, y siempre estás contenta. Ayer se fue tu bisabuela Mercedes de casa de amama Itziar a la residencia en Meñaka, y tu ni te has enterado de que tienes a tu amama sólo para ti...
Yo te llevo a la Ikastola y te recogo al mediodía, y luego cuando llego a estais Aita y tu esperandome jugando en la sala.
En casa de amama trabaja una chica Boliviana, y te ha metido en el aguayo, que es un saquito de colores para llevar a los niños, más de una vez y ahí te quedas dormida que da gusto... sin duda el mundo está globalizado
La crisis sigue acechando pero sinceramente de momento vamos aguantando el chaparrón y solamente nos preocupa tu comida, tu culito y tu educación asi que vivimos un poco aislados de todo. Me da pena saber que no vas a recordar nada de todos estos días maravillosos que estamos pasando contigo, pero bueno tu infancia está siendo muy feliz y eso te reportará un gran beneficio como persona en el futuro, es lo único que me consuela, que aunque no puedas recordarlo como recordarás otras cosas, todo lo bueno de estos días te hará ser diferente de otros, fuerte, te sentirás querida, serás una persona sin carencias afectivas (que como podrás comprobar no abundan los de esta especie) y bueno, como no soy psicóloga seguro que un montón de cosas más que ahora mismo desconozco pero que seguro que son buenas para ti.
Ya nadie se acuerda de cómo eran los días sin ti, y tampoco quieren acordarse ya que carecen de importancia, te llevas el amor de todos y con eso partes, es tu gran mochila... para empezar no está mal ¿verdad?

domingo, 24 de mayo de 2009

EL DIA A DIA CON PAULE

Pocas cosas merecen tanto la pena como vivir contigo, eres la mejor. Tu sonrisa nos alegra a todos la vida, desde la mañana hasta la noche allá por donde pasas.
Por la mañana te sueles despertar a las 7 o así después de haber dormido tus 10 horitas que no están nada mal, yo me levanto contigo y voy a tu cuna para cogerte y hacemos unas risas, luego desayunas tu biberón y ya subimos para la ikastola, son entre las 9:30 o 10:00 de la mañana, a las 14:30 te recogo de la ikastola y vamos a donde amama Itziar yo como y seguido nos tumbamos juntas a dormir un poco, normalmente cuando me voy a las 15:45 te dejo dormida. 
Cuando te despiertas estas con amama que te da la meriendita de frutas y luego vais a la calle a un parque en el que te quedas como muerta viendo los arbolitos, a las 19:00 llega tu aita y te trae a casa donde os poneis a jugar como locos (más risas) y luego a las 20:30 llego yo justo para el biberón de la noche y a dormir a las 21:30 o 22:00 según el día.
Los sábados te vas a Gernika con aitatxu y si no venís luego al Megapark igual no te veo hasta las 20:30 desde las 9:45 que te dejo en casa por la mañana y se me hace un poco largo la verdad, en cambio tu afortunadamente no me echas en falta porque estás superfeliz con tu aita
es un poco locura el vete y ven que nos traemos a lo largo del día tu y yo, pero está bien porque nos vemos y estamos juntas, y eso hay valorarlo.
Te has adaptado superbien a la ikastola, se te ve contenta allí con los demás niños pero or lo visto a partir de ahora si vas empezar a diferenciar el estar con los de fuera de estar con los de casa, espero que no sea muy traumático para ti , de momento tiene pinta de que no pero bueno , con estas cosas nunca se sabe.

miércoles, 1 de abril de 2009

Gaur joan zara Ikastolara lehenengo aldiz, heldu zarenean lo zeunden eta han gelditu zara Miren andereñoarekin eta beste umeekin, 9,30ak ziren amatxu joan denean eta 2 ordu pasata zure bila pasatzerakoan han zeunden pozik eta alai beste umeen artean. Ikusi nauzunean berriro ere barrezka hasi zara eta gero amamaren etxera joan gara.

martes, 31 de marzo de 2009

LEHEN ESKOLA EGUNA

Bihar zure lehen eskola eguna izango da, baina egia esan niretzat ere ze lehenengo aldiz egongo zara bakarrik gende ezezagunen artean eta nik zugandik urrun beste edozein gauza egiten... urduri nago ez bait dakit zer pentsatuko duzun han amatxu ezin topatuz, agian ez nauzu faltan botako eta pozik geldituko zara andereñoekin, espero dut horrela izatea.
Saiatuko naiz argazki bat egiten gero edukitzeko eta zuri erakusteko.

sábado, 28 de marzo de 2009

CRECIENDO POR MOMENTOS

Esta eres tu, y mira que chiquitaja! aun así para nosotros ya eres grande porque cuando llegas a casa eras un güito de 3 kilos 700 gramos y claro ahora ya pesas 7 kilos, pero esto no se trata sólo de biomasa... es que en estos 4 meses has hecho de todo, nos miras ya conociendonos a tu aita y a mi, disfrutas de todo y de todos. 
Para dejar constancia de algunos datos, de mometo te gusta la pera que es la única fruta que has comido hasta ahora, los cereales de por la noche te los bebes de trago, te gusta jugar con tu muñeco de pocoyo y con el enanito Doopey, que tu misma elegiste de entre todos los muñequitos que tenías en casa, y lo elegiste con un mes y medio de vida.
Te gusta estar en tu cambiador cogiendote los pies y llevandotelos a la boca, te gusta cuando hay música en casa y yo estoy cantando. Te gusta sobretodo que te hablemos, estar con la familia y sobretodo con tus padres. Ir en coche es toda una experiencia para ti, te tranquilizas y te duermes la malloría de las veces. El viaje más largo que hemos hecho en coche ha sido a Galicia donde has conocido ya a tus bisabuelos de La Maseida y les has encantado.
Eres supernatural, te gusta comer y dormir y lo haces bien por que es lo natural y a ti por lo que se ve te gusta hacer las cosas a tu aire y disfrutar... nuestra tarea consiste en que de momento puedas seguir así, ya habrá tiempo para normas, deberes y demás.


viernes, 27 de marzo de 2009

PRIMEROS MESES

Estamos aquí a punto de cambiar de fase, por eso me he empeñado en escribirte ahora. Los primeros meses contigo tengo que decir que han sido lo mejor de mi vida y la de tu aita tambien, pasado el apurillo de los primeros días en los que eras tan pequeñita que daba miedo hasta cogerte por si te rompías, hemos estado fenomenal contigo.
Siempre has comido bien, el pecho te encantaba, y a mi tambien, era lo mejor cuando estabamos tan unidas lo sentíamos así y tu me mirabas y yo a ti, y luego yo te hablaba y me contestabas a tu manera... era genial!
Un día de enero te pusiste malita con fiebre, pasaste una noche en urgencias conmigo pero no fue nada, aunque nos preocupamos bastante.
Pero lo más importante es que has crecido fuerte y sana, siempre con tus aitatxus cerca y así es como queremos seguir aunque dentro de 2 semanas tengo que empezar a trabajar y el día a día nos va cambiar bastante a las dos, tu empezaras la ikastola por las mañanas y luego te iré a buscar para dejarte con amama Itziar hasta que vaya a aitatxu a buscarte, de momento este es el plan, espero que todo vaya bien.
En este momento estás en mis brazos mientras escribo y te doy un besito.
Si supieras cuantas alegrías nos has dado ya , como te ríes con todos, eres superfeliz y nos haces felices a todos.
Duermes bastante bien tus 8 horitas seguidas, ahora estas descubriendo nuevos sonidos en ti misma y te pasas el día hablando a tu manera canturreando y haciendo petorros.
Estos meses contigo han sido maravillosos y la única pena que tengo es que son irrepetibles.